*Η διαχείριση της ασφάλειας. Το νέο περιβάλλον τρωτότητας και ασύμμετρων απειλών

                                                                                        Των Γιάννη Σταμούλη και Νίκου Διαμαντή


Τα τελευταία τρομοκρατικά κτυπήματα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλάζουν τον χάρτη της ασφάλειας στην μεγάλη σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινότητα, απειλώντας τον ίδιο το ελεύθερο δυτικό τρόπο ζωής.

Η τρομοκρατία κατά την κλασική μέχρι σήμερα προσέγγιση ήταν και είναι η εμπρόθετη και συνειδητή χρήση βίας, προκειμένου για πολιτικούς κυρίως σκοπούς να δημιουργηθεί κλίμα φόβου - τρόμου με σκοπό και επιδίωξη την ανατροπή της έννομης τάξης, του καθεστώτος ή του  υφιστάμενου συστήματος εξουσίας.

Η χρήση της έχει σαν αποτέλεσμα ή ενέχει πάντοτε τον κίνδυνο να παρασύρει στο θάνατο και αθώους πολίτες γεγονός που την καθιστά κοινωνικώς, ηθικά ανεπίτρεπτη παρά την αποδοχή του γεγονότος από  τους τρομοκράτες, ως αναγκαίο παράπλευρο αποτέλεσμα.

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά καθιστούν την προκαλούμενη διακινδύνευση, αναλυτικά προβλέψιμη και με κατάλληλο σχεδιασμό είναι δυνατόν να προσδιορισθούν πιθανοί στόχοι, μέθοδοι και μέσα υλοποίησης καθώς και οι πιθανές επιπτώσεις. Δηλαδή σε ένα μεγάλο ποσοστό επιτρέπει  την ανάπτυξη σχετικών σεναρίων- σχεδίων  αντιμετώπισης.

Η σύγχρονη μορφή τρομοκρατίας όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τον εμπαθή ενθουσιασμό των «φανατικών», στοχεύει τους   έχει σαν στόχο  τους  «άπιστους», τους  «διαφορετικούς»  και όλους τους άλλους  που εκφράζουν και υποστηρίζουν απόψεις έξω και πέρα από τις δικές τους πεποιθήσεις.

Οι σύγχρονοι τρομοκράτες δρουν με τυφλό πάθος και μίσος αδιαφορώντας για την ζωή τους, δημιουργώντας τρόμο και  αγωνία με ένα τρόπο απροσδιόριστο, ικανό όμως να  υπερτερήσει του οργανωμένου συστήματος ασφαλείας των σύγχρονων κοινωνιών.

Ο θάνατος απλών πολιτών από πιθανό «παράπλευρο» αποτέλεσμα γίνεται πλέον  κύριος στόχος  και η διακινδύνευση πλέον γίνεται γενική και αφηρημένη χωρίς να είναι εύκολο να προσδιοριστεί ο στόχος, το μέσο και ο φορέας της.

Οι δράστες πλέον ενεργούν δημόσια αλλά είναι αόρατοι. Οι οργανώσεις τους δεν έχουν κατά ανάγκη συνωμοτικό χαρακτήρα προπαγανδίζουν τον σκοπό τους και καλούν για την υλοποίησή του άτομα που δεν γνωρίζουν και δεν πρόκειται ποτέ να γνωρίσουν.

Δυστυχώς μαζί με τους κλασικούς ορισμούς της ασφάλειας, ξεπερνιέται και η ίδια η «ηθική» των συγκρούσεων, μιας και ακόμα και στον πόλεμο, ο θάνατος, οι σφαγές αμάχων και αθώων πολιτών είναι ηθικά μη επιτρεπτές και χαρακτηρίζονται ως εγκλήματα πολέμου.

Τα σημερινά κτυπήματα μίσους και φονταμενταλισμού  δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται ως τρομοκρατικά κατά την κλασική έννοια, δεν είναι πολεμικά κτυπήματα.
*Το κείμενο προλογίζει το βιβλίο, έκδοσης "Αλεξίπυρο"

Είναι τυφλά κτυπήματα  φανατισμού κατά του ίδιου του δυτικού πολιτισμού, της ελευθερίας, της Δημοκρατίας και των πολυπολιτισμικών κοινωνιών που αναπτύχθηκαν στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης.
Αποτέλεσμα πάντως είναι  το αίσθημα της ασφάλειας και πολιτικής προστασίας να μην είναι πλέον  το ίδιο. Η επικινδυνότητα και η τρωτότητα πλέον έχει δραματικά αλλάξει. Για τους φορείς που εγγυούνται αυτά τα αγαθά, το στοίχημα πλέον είναι  η αύξηση της αποτελεσματικότητάς τους με σεβασμό όμως του ελεύθερου δημοκρατικού «ευρωπαϊκού» τρόπου ζωής.






Μέρα ποίησης - ο λόγος που γίνεται ωδή.


21 Μάρτη. Μέρα παγκόσμιας ποίησης. Υπόμνηση του μοναδικού θησαυρού, η λέξη να γίνεται λόγος  και ο λόγος ωδή. Η μετατροπή του έναρθρου λόγου σε   έργο τέχνης. Η γραφή κάνει το μαγικό της μετουσίωσης της σκέψης σε επικοινωνία. Φορτίζει λέξη -  λέξη με εικόνα αισθήματα, πάθη, πόνους έρωτες. Καταραμένοι ποιητές και ευλογημένοι διαβαστάδες. Γυριστές του τροχού της ζωής και σμιλευτές της ανθρωπιάς.

                             Ωδή στον  Τ.Σ. Ελιοτ.*
* Γραμμένο πριν δύο χρόνια για τον 5o Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ, με θέμα τον Βρετανό Νομπελίστα ποιητή Τ.Σ. Έλιοτ, με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών από τον θάνατό του.

Λάτρεψε τους κούφιους-παραφουσκωμένους ανθρώπους
Τους ψιθύριζε με βουβή ψυχή
Βαλτωμένος σε φωνές ξερές και τρομακτικές και άναρχους ήχους.
Βουτηγμένος στην αγκαλιά, παράλυτος από την αρχή.

Με του θανάτου τυλιγόταν το μαύρο χρώμα
Σκιά ίδια, σκοτεινό βλέμμα ψυχή θρηνητική
Τους κούφιους- παραφουσκωμένους  αντάμα
ξάπλωνε στο στρώμα

Του άρεσε να ονειρεύεται του σκοταδιού το όνειρο
Συντρίμμια μιας ζωής που τραγούδαγε με οιμωγές.
Τον ήλιο δεν τον αντίκρισε , το σκοτάδι περισσότερο
λάτρευε και τις φωνές που βγαίναν από τις ρωγμές.

Του άρεσε η έρημη νεκρή χώρα
Εκεί είχε εγκαθιδρύσει τη μικρή προσωπική του βασιλεία
Έστηνε  εδώλια νεκρών ανθρώπων, μνημείων φρουρά.
Άφηνε  στο ψυχρό  τους μάρμαρο θλιβερή ελεγεία.

Μεταξύ της αρχής και του τέλους ταξίδευε
Κάθε μέρα το χρυσό της ξόδευε
Και το έκανε λέξη, φράση που πάλευε
Να μνημονεύσει  ίσως ένα έρωτα που τελείωνε

Το βροχερό Λονδίνο, σύννεφο τον γέννησε
Νότισε με μελάνι  τη γραφίδα του
Τον έρωτα, στον χρόνο κόσμημα τον κρέμασε
και στο τέλος το κορμί του στάχτη τον άφησε στο χώμα του.

Ηγέτης όχι απλά επικεφαλής

Το μοντέλο Ηγέτη που αναζητείται


                                                                                                Του Γιάννη Σταμούλη
Σε μέρες δύσκολες και καιρούς  χαλεπούς προβλημάτων άλυτων, όπου η μετριότητα προηγείται, η εντρύφηση σε κλασσικά κείμενα, που ο χρόνος ανέδειξε σε διαχρονικά, ρίχνει φως στο αδιέξοδο σκοτάδι.
Διαβάζοντας τον κλασικό «περί πολέμου» του Κλαούζεβιτς, (έκδοση ΒΑΝΙΑΣ 1999)  μπορείς να πάρεις θραύσματα της πολεμικής στρατηγικής σκέψης του και  εύκολα να τα συγκολλήσεις   φτιάχνοντας μια φρέσκια θεώρηση για την μορφή της ηγεσίας και το σύγχρονο διοικητικό – ηγετικό  μοντέλο.
Πολεμικές πράξεις   είναι  οι σύγχρονες μεγάλες  κρίσεις, που τα αποτελέσματά τους μπορεί να είναι εξίσου φονικά, καταστρεπτικά και οδυνηρά, χωρίς πολλές φορές να πέσει ούτε μια μπιστολιά.
Η αναζήτηση Ηγέτη σε όλα τα διοικητικά – κυβερνητικά  σχήματα αποτελεί  ζητούμενο, εν μέσω της σύγχρονης πολύπλευρης κρίσης.
Το θάρρος είναι η πρώτιστη αρετή του ηγέτη. Αρετή  που συγκροτείται από δύο πλευρές.
Η μία είναι το προσωπικό του θάρρος, που οφείλεται είτε στην ιδιότητα της προσωπικότητάς του να περιφρονεί τον κίνδυνο ή το  θάνατο, είτε  από μια ψυχική ικανότητα που ανέπτυξε  στην ζωή του. Αυτό το θάρρος θα τον ακολουθεί ως στοιχείο της προσωπικότητάς του και θα τον κάνει να αντιμετωπίζει με μια σταθερότητα τις προκλήσεις που θα βρει στο διάβα του.
Η άλλη πλευρά του θάρρους εδράζεται από την συναίσθηση της ευθύνης του αξιώματός του. Αυτό το μεγεθύνει η φιλοδοξία, το καθήκον, ο πατριωτισμός, η προσήλωση στην εκπλήρωση της αποστολής. Αυτό το θάρρος  βελτιώνει τον τρόπο που βλέπει  και διαχειρίζεται τα πράγματα.
Ο συνδυασμός  και των δύο κάνει τον  πραγματικά θαρραλέο Ηγέτη. Τον οπλίζει με δύναμη  να μπορεί να αντισταθεί στον πόνο και τον κόπο των προσπαθειών που πρέπει να διαχειριστεί και μαζί με την ευθυκρισία του θα καλλιεργήσει την ουσιαστική του διάνοια  να βρίσκει την καλύτερη λύση  στο ομιχλώδες τοπίο των αμφισβητήσεων και της ομίχλης των προβλημάτων.
Η ζωή και οι απαιτήσεις της, δημιουργούν συνθήκες διαφορετικές από τις αναμενόμενες ή από τις σχεδιαζόμενες. Τότε  πολλές φορές οι διαχειριστικές εφαρμογές αποδεικνύονται άχρηστες, είναι το απρόβλεπτο, το πλέον προκλητικό πεδίο για την δοκιμασία του Ηγέτη.
Εδώ ο ηγέτης θα χρησιμοποιήσει ως ασπίδα  το θάρρος του, ενώ ως όπλο θα χρησιμοποιήσει το πνεύμα του, που θα φωτίσει  το σκοτάδι της αβεβαιότητας που εκλύει το απρόβλεπτο.
Ο Ηγέτης θα πρέπει  σε αυτή τη δύσκολη στιγμή να ξεδιακρίνει την ουσία της νέας κατάστασης, να εστιάσει στην νέα πραγματικότητα και να πάρει γρήγορες και σωστές αποφάσεις. Αυτό τον διακρίνει από τους διανοητές ή τους διαχειριστές.
Οι πρώτοι θέλουν πολύ χρόνο για να επεξεργαστούν την νέα κατάσταση, οι δε θέλουν έτοιμα στοιχεία, επεξεργασμένα για να τα εφαρμόσουν και να διαχειριστούν την κρίση.
Ο Ηγέτης  προσπερνάει τον χρόνο και με το θάρρος που του δίνει η συναίσθηση του καθήκοντος, παίρνει τα  ρίσκα του, κατανοώντας την ευθύνη του.
Ο ηγέτης τολμά συνειδητά και αυτό τον κάνει αποφασιστικό από επιλογή που τον κάνει να ξεπερνά τον κοινό φόβο.
Η αίσθηση της αποτελεσματικότητας βασίζεται σε ένα ισχυρό μυαλό βέβαια και δεν είναι καθόλου εύκολο η ανάδειξη αίφνης ενός διοικητή σε Ηγέτη.
Πολλά στελέχη ενός διοικητικού μηχανισμού, στο περιορισμένο επίπεδο διοίκησης που προΐστανται, μπορούν να διαθέτουν το γνώρισμα της αποφασιστικότητας, την οποία απώλεσαν όταν καλούνται  να υπηρετήσουν σε ηγετική θέση.
Σε αυτή την περίπτωση, στον πρώτο χρόνο, βλέπουν τους κινδύνους από την τυχόν εσφαλμένη επιλογή τους και η όποια προγενέστερη γνώση τους, τους αφαιρεί ισχύ και   διαχειριστική αποφασιστικότητα.
Είναι δυνατοί ή αδύναμοι;
Το σίγουρο είναι ότι στις δύσκολες καταστάσεις ο Ηγέτης επιδεικνύει διορατικότητα, έχει θάρρος  να αντιμετωπίσει μεγάλες ευθύνες και με τη διάνοια του πνεύματός του, θα προσπαθήσει να αναγνωρίσει το απρόβλεπτο και την αβεβαιότητα της δύσκολης κατάστασης.
Ο Ηγέτης που θα διαχειριστεί μια απρόβλεπτη κρίση αποτελεσματικά έχει ανεπτυγμένη ισορροπία, Παραμένει σταθερός, δυνατός και ενεργητικός, ειδικά την κρίσιμη εκείνη στιγμή που ο διοικητικός του μηχανισμός αρχίζει να εξαντλείται από το βάρος αστοχιών ή απωλειών.
Αυτό το βάρος οδηγεί σε   αδράνεια το μηχανισμό, που  καλείται να σηκωθεί από την ισχυρή θέληση του Ηγέτη.
Η φλόγα της καρδιάς του και το φως του πνεύματος του, θα εμπνεύσει την ελπίδα και  βοηθήσει τον μηχανισμό να πάρει μπροστά πάλι.
Αν ο Ηγέτης σε αυτή την κρίσιμη στιγμή δεν καταφέρει να αρθεί των περιστάσεων και να αναπτερώσει το ηθικό και το θάρρος του μηχανισμού τότε θα ενσωματωθεί στην αδράνεια του μηχανισμού και θα σημάνει γενική  οπισθοχώρηση και σίγουρη ήττα.
Σε  τέτοιες στιγμές ο Ηγέτης αποκτά το κεφαλαίο Η και περνά ως τέτοιος στην ιστορία.
Η καρδιά του, για να πράξει τα  «μεγάλα», τα  «ιστορικά» είναι γεμάτη από την προσήλωση του στην ευγενική φιλοδοξία και την δόξα, προικίσματα που του εμψυχώνουν το πνεύμα του.
Ένα πνεύμα που θα τον κάνει να βρίσκεται υπό τον έλεγχο της διάνοιάς του ακόμα και τις στιγμές της απόλυτης συννεφιάς και καταιγίδας.
Ο έλεγχος αυτός φέρει ισορροπία μεταξύ των παθών και της λογικής και κάνει τον Ηγέτη να δρα με ευθυκρισία ακόμα και στην πιο απροσδόκητη κρίση.
Ο Ηγέτης ζει τις μεγάλες συγκινήσεις, μένοντας κυρίαρχος του εαυτού του, διατηρώντας σταθερό το τιμόνι της διαχείρισης.

Το ανοικτό  και ερευνητικό του πνεύμα, η ευρύτητα της διάνοιας του και η ισορροπία του  μυαλού του τον κάνει να είναι ο ικανός αι αποτελεσματικός  Ηγέτης που την ώρα της πιο δύσκολης κρίσης προσφέρει την αίσθηση της ασφάλειας, ότι θα κυβερνήσει το καράβι σε απάνεμο λιμάνι.

Καλό ταξίδι Αρχηγέ

                                                                   Του Προέδρου του Δ.Σ. της ΕΑΠΣ Γιάννη Σταμούλη


Είναι από τις στιγμές τις δύσκολες του πρόσκαιρου βίου μας, όταν πρέπει να πεις στερνό αντίο σε αγαπημένα σου πρόσωπα.

Την βροχερή Τετάρτη 8 Μάρτη μια τέτοια στιγμή, ένας δικός μας, ένας άνθρωπός μας, ξεκίνησε για το μακρύ ταξίδι για την αιωνιότητα.

Ο Ανδρέας Κόης, ο Επίτιμος  Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος, ο δικός μας Ανδρέας.

Παιδί της στέρεας  ρουμελιώτικης γης, γεννήθηκε το 1950 στον Άγιο Χαράλαμπο Φθιώτιδας, κατηφόρησε στην μεγάλη πρωτεύουσα  και το 1974, κατετάχθη στο  Πυροσβεστικό Σώμα.

Τέσσερα χρόνια αργότερα αποφοιτεί από το τμήμα Ανθυποπυραγών της Πυροσβεστικής Ακαδημίας και ξεκινά το ταξίδι του στην καθημερινή οριοβασία μετάξύ  της ζώής και της απώλειάς της, στην δράση του Πυροσβεστικού Σώματος.

Υπηρετεί στις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες Χανίων, Άμφισσας Καρπενησίου, σε Πυροσβεστικούς Σταθμούς της Αθήνας, διοικητής της ΕΜΑΚ της Αθήνας, περιφερειάρχης Π.Υ. Στερεάς Ελλάδος.

Επικεφαλής σε μεγάλες πυρκαγιές, δύσκολες διασωστικές επεμβάσεις, αναδεικνύεται  σε Αξιωματικό που ξέρει καλά να συνδυάζει την υπηρεσιακή ευθύνη με την ανθρωπιά και την καλοσύνη.

Προσέχει τους Πυροσβέστες του, "τα παιδιά του", μετατρέποντας τις διαταγές σε φιλότιμο, και τις δύσκολες επιχειρήσεις σε αποστολές χρέους.

Βαπτισμένος στον καπνό και την μυρωδιά του κινδύνου, το 2002 προάγεται σε Υποστράτηγο και αναλαμβάνει την Διοίκηση της Περιφερειακής Διοίκησης Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Αττικής.  Το 2004 προάγεται σε Αντιστράτηγο Ά Υπαρχηγό και το 2006 επιλέγεται ως Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος.


Βαθιά ανθρώπινος και γελαστός πάντα, μετουσιώνει τα χαρακτηριστικά αυτά σε ιδιότητες του διοικητικού μοντέλου, φέρνοντας μια διαφορετική μορφή στην ηγεσία.

Ανοικτό μυαλό συνδυάζει την μεγάλη του επιχειρησιακή γνώση και εμπειρία με την διάθεση του για θεσμικές τομές και εξωστρέφεια στον πυροσβεστικό οργανισμό.

Η αρχηγία του θα συμπέσει με τις φονικές πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007, όπου θα πάρει πάνω του την προστασία της ίδιας της συνοχής της πατρίδας μας, έχοντας το συνολικό συντονισμό των πυροσβεστικών δυνάμεων.

Θα παλέψει όλο το καλοκαίρι παρά τις επιθέσεις  και την "πολυθρονάτη" κριτική. Θα δώσει στο αξίωμα του Αρχηγού την ουσιαστική του σημασία.

Είχα την χαρά  να τον γνωρίζω χρόνια, είχα την ευκαιρία να είμαι από τους στενούς του συνεργάτες, τη διάρκεια της θητείας του ως αρχηγός. 

Είδα από κοντά  έναν βαθιά λαϊκό ανθρώπινο Αξιωματικό που το γέλιο του και η καλοσύνη του ήταν τα όπλα του.

Ειδικά τα τραγικά γεγονότα του καλοκαιριού του 2007,  μου έχουν μείνει χαραγμένα ανεξίτηλα. 

Όπως εκείνο το δύσκολο βράδυ της πυρκαγιάς  στην Πάρνηθα όπου ο ίδιος εγκλωβίστηκε σε ένα από τα πύρινα μέτωπα, και για ώρα είχαμε χάσει την επαφή μαζί του. 

Τον έψαχνα  για ώρα στο τηλέφωνο και στον ασύρματο και όταν τον βρήκα τελικά, ο στρατηγός ήταν απολύτως φυσιολογικός και  καθησυχαστικός με το γνωστό του "λεβεντάκο  μου μια χαρά είμαστε" .

Θα θυμάμαι με τον ίδιο τρόπο, τον γοερό λυγμό του, μερικές μέρες αργότερα, όταν στο συντονιστικό κέντρο μας ήρθε η μαύρη είδηση για το χαμό των συναδέλφων πιλότων του  canadair,  θα τον  θυμάμαι  κατάκοπο  μετά από ώρες  πτήσεων εναέριου συντονισμού.

Θα θυμάμαι εκείνες τις σκοτεινές θερινές μέρες, όταν τον ενημέρωνα για τα  επικοινωνιακά βέλη, που μου λέγε, άστα Γιαννάκο, μη μου λές τίποτα, τώρα έχουμε πόλεμο, άστα θα τα δούμε μόλις τελειώσει.

Θα θυμάμαι όταν του έδωσα ένα δημοσίευμα που  κατέληγε στο να του ζητά την παραίτηση, ότι  χαμογέλασε  λίγο  πικρά και είπε με το γνωστό του ύφος "λεβεντάκο μου ο  πυροσβέστης ο Αρχηγός την ώρα της μάχης  της φωτιάς δεν παραιτείται, εγώ θα κάνω το καθήκον μου και μετά ας κάνουν ότι θέλουν".



Ο Αρχηγός Ανδρέας Κόης, τίμησε το αξίωμά του και παράλληλα διατήρησε την απλότητα και την ανθρωπιά του,

Πάλεψε στα ίσια με τον κίνδυνο όπου τον βρήκε και  δίδαξε ηγεσία.

Στο στερνό του ταξίδι θα έχει τις προσευχές μας και θα είναι πολλές.

Θα μπορούσα να γράψω πολλά, αλλά αντιβαίνει στις εντολές του.

 Όταν ετοιμάζαμε κάποιον από του λόγους του, έλεγε  "λίγες αράδες με απλά λόγια λεβεντάκο μου".

Στρατηγέ μου καλή αντάμωση.

Όταν η φωτογραφία έχει μιλιά

                                                 Ο φωτορεπόρτερ Μάριος Λώλος


Τον γνωρίζω, εδώ και χρόνια, στις πορείες και διαμαρτυρίες μας, στο  κέντρο της πόλης, αλλά και στα φλεγόμενα  συμβάντα, ο Μάριος είναι εκεί με την φωτογραφική του μηχανή, να φυλακίσει τις στιγμές και να κάνει φωτορεπορτάζ. 

Στην τελευταία ένστολη διαμαρτυρία μας στην πλατεία Συντάγματος, τον βάλαμε στο δικό μας "φακό", με την ερασιτεχνική μας λήψη. Η φωτογραφία έχει την δική της σημασία γιατί μαζί μας στην φωτογραφία είναι και ο δικός μας  Τάσος Παπάς, που ο Μάριος λίγο καιρό πριν είχε ζουμάρει πάνω του σε μια επιχείρηση κατάσβεσης δασικής πυρκαγιάς, δημιουργώντας μια σειρά από καταπληκτικές φωτογραφίες, μία από τις οποίες χρησιμοποιήσαμε για εξώφυλλο στο περιοδικό της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος "Πυροσβεστικό Γίγνεσθαι".


Ο Μάριος Λώλος, προτίμησε την φωτογραφία και το ρεπορτάζ του δρόμου, από τη πτυχίο του στην Γεωπονική. Από το 1991 φωτορεπόρτερ, καλύπτει  δημοσιογραφικές αποστολές  και στο εξωτερικό, στην Αλβανία μετά την πτώση του Αλία Χότζα, στην Βοσνία, Κράϊνα, Κόσοβο, Τουρκία, ενώ στον στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας με το ΝΑΤΟ βρέθηκε από την αρχή στην Πρίστινα και έζησε την ισοπέδωση της πόλης από τις Νατοϊκές βόμβες.(1) 

Το κλικ του Μάριου Λώλου αποτυπώνει την στιγμή των ταραγμένων καιρών μας. 
Πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας, με έντονη συνδικαλιστική δράση, περιγράφει   ειδήσεις με την γλώσσα της εικόνας, κάνει ρεπορτάζ, ζώντας  το κομμάτι της ιστορίας που επιλέγει να απαθανατίσει  με τη δική του ματιά. (1) "Ανέκαθεν μου άρεσε να αντιλαμβάνομαι και να περιγράφω τον κόσμο με εικόνες. Καδράρεις στην ουσία αφαιρώντας τις περιττές πληροφορίες, κάτι που προσπαθώ να κάνω και στην προσωπική μου ζωή. Θα μπορούσα να φωτογραφίζω πιο ευχάριστα, πιο διασκεδαστικά πράγματα, διάλεξα όμως την επικαιρότητα επειδή η πληροφορία είναι εθισμός, «πρέζα» κανονική αλλά κι εξαιτίας της γενικότερης πολιτικής μου στάσης απέναντι στα πράγματα." 


O Μάριος με το φακό του, παρεμβαίνει με "έντιμη υποκειμενικότητα"  στο πόλεμο της καθημερινότητας μας.


Οι ανώνυμοι, κατατρεγμένοι, καταπιεσμένοι, διαδηλωτές  και αγωνιζόμενοι, μέσα από το φωτογραφικό κλικ του Μάριου παίρνουν όνομα και αποκτούν φωνή, κραυγή μερικές φορές.


Ο  Μάριος μου έχει επαναλάβει πολλές φορές σε αυτές συναντήσεις στο "δρόμο" "...πως εσάς τους Πυροσβέστες σας πάω, γιατί το παλεύεται σε σκληρές συνθήκες...".  Άλλωστε όπως λέει και ο ίδιος δουλεύει σαν πυροσβέστης, δηλ, είναι άνθρωπος της αντίθετης κατεύθυνσης, πάει εκεί, που οι άλλοι φεύγουν: "Η φυσική τάση του ανθρώπου είναι να φεύγει μόλις μυριστεί μια φασαρία, μια καταστροφή, σε μας συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Τη γυρεύεις τη φωτιά, δεν τη φοβάσαι. Ε δεν μας λες και γνωστικούς!"(3)


Μέσα σε όλη αυτή την "μαυρίλα "  της σκληρής καθημερινότητας, ο Μάριος όπως και όλοι όσοι επιμένουμε να είμαστε ενεργοί πολίτες, έχει την ουσιαστική αισιοδοξία, επειδή  όπως λέει: "απλούστατα πιστεύω ότι στο τέλος θα νικήσουμε. Είναι ιστορικά κι ανθρωπολογικά αναπόφευκτο, βλέπεις! "(4)

Άλλωστε όπως έγραφε μια σύγχρονη εργάτρια σκέψης, ο κόσμος αλλάζει όταν τα πρόσωπα βγαίνουν από τις μάσκες τους και στα χαρακώματα μπαίνουν στην πρώτη γραμμή, αυτοί που έχουν θάρρος και σθένος. Από αυτούς άλλωστε είναι οι πρώτοι πρόσκαιρα νεκροί, αυτοί που δηλαδή κυλούν τον τροχό της ιστορίας.

(1) www.in2life.gr
(2,3,4) www.lifo.gr




Ένα λεπτό


Στην ένστολη συγκέντρωση της 22ης Φεβρουαρίου 2017 στην πλατεία Συντάγματος, μαζί  με τον συναγωνιστή Πρόεδρο της ΠΟΕΥΠΣ, Δημήτρη Σταθόπουλο, επιλέξαμε αντί μακρόσυρτων λόγων να ζητήσουμε από τους συγκεντρωμένους συναδέλφους, 1 λεπτού σιγής.

Το 1 λεπτό σιγής στην συγκέντρωση του Συντάγματος,αποτελεί τον ισχυρό συμβολισμό για τους συνάδελφους που έχασαν τη ζωή τους στο καθήκον. 
Το ένα λεπτό σιγής, εμπεριέχει όλη την αγανάκτηση για την απαξία στους λειτουργούς που κρατούν ακόμα και με την ίδια τους την ζωή, ασφαλή την πατρίδα και τους πολίτες της. 
Το 1 λεπτό, άλλωστε πολλές φορές είναι πολύς χρόνος για να χαθεί η ισορροπία μεταξύ της ζωής και της απώλειας της. 
Το 1 λεπτό μάλλον είναι πολύς χρόνος για να μας σκεφθούν οι κυβερνώντες αυτού του τόπου...

Η γνώση της αλήθειας πολλές φορές είναι εκκωφαντικά σιωπηλή.


Με τον τ. Πρωθυπουργό κ. Κ.Καραμανλή


Όταν έχεις γράψει ένα βιβλίο  για τις "ασύμμετρες πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007" και απέναντί σου είναι ο Κ. Καραμανλής, ο πρωθυπουργός της χώρας εκείνες τις μέρες, το ενδιαφέρον για την υποδοχή του είναι στα ύψη.
Γιατί το πύρινο έγκλημα που σάρωσε την χώρα εκείνο το καλοκαίρι, με τόσους νεκρούς συμπολίτες μας, τόση μεγάλη καταστροφή σε περιουσίες αλλά και στον εθνικό φυσικό πλούτο,  έγραψε μια τρομακτική σελίδα στην νεώτερη ιστορία της πατρίδας μας.
Οι πυρκαγιές που κατέκαψαν την πατρίδα μας, ξεπέρασαν την στενή "επιχειρησιακή" αντιμετώπισή τους, ως απλή απειλή της πολιτικής προστασίας της χώρας και αναδείχθηκαν σε μείζονα απειλή κατά της  ίδιας της προστασίας της πολιτικοκοινωνικής συνοχής της πατρίδας μας και της ασφάλειας της.
Γεγονότα και αναλύσεις, που την ώρα της καταστροφής δύσκολα μπορείς να αναγνώσεις.
Σήμερα όμως χρόνια μετά, μελετώντας απλά και μόνο τις ανοικτές πηγές,  και αυτό κάναμε με το Ν.Διαμαντή στο βιβλίο μας, εντοπίσαμε σημεία προβληματισμού για να συντεθεί από τον ιστορικό του μέλλοντος το παζλ της  μεγάλης εκείνης τραγωδίας.
Σήμερα πλέον, με την ασφάλεια του χρονικής απόστασης, μπορούμε να ξαναδιαβάσουμε, π.χ. εκείνο το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "Το ΒΗΜΑ", όπου πάνω  από τον κεντρικό τίτλο "Η Αθήνα σε κλοιό φωτιάς και  καπνού" υπάρχει μια άλλη είδηση με μικρότερα γράμματα "Αμερικάνικη δυσφορία για τον νέο αγωγό αερίου"

Σήμερα μπορούμε να ξαναδιαβάσουμε το διάγγελμα του Κ.Καραμανλή της 25ης Αυγούστου 2007, όπου δίνει την χροιά της απειλής: "Η Πολιτεία βρίσκεται σε συναγερμό. Καλώ όλους τους πολίτες να συμμετέχουν ενεργά, με τις όποιες δυνάμεις διαθέτει ο καθένας, στη συλλογική μάχη. Μια μάχη που πρέπει να κερδηθεί για το καλό της πατρίδας μας."
Σήμερα μπορούμε να ξαναδιαβάσουμε τις δηλώσεις της 27ης Αυγούστου 2007 του σημαντικού Μίκη Θεοδωράκη, που μεταξύ άλλων σημείωνε:
" Είναι όμως φανερό, ότι πρόκειται για ένα σατανικό σχέδιο. Οι εμπρηστές ξεκίνησαν εδώ και τρεις μήνες, όταν άναψαν σε μια μόνο μέρα 1.064 φωτιές σε όλη την χώρα και συνεχίζουν μέχρι και σήμερα, με δεκάδες νέες φωτιές κάθε μέρα. Τα κίνητρά τους δεν μπορεί να είναι οικονομικά (οικοπεδοφάγοι) ή ψυχολογικά (πυρομανείς). Υπάρχουν φυσικά κι αυτοί. Όμως δεν είναι αυτοί ο πυρήνας του προβλήματος... Η ανάλυση των δεδομένων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι έχουμε να κάνουμε με έναν κεντρικό εγκέφαλο, ένα επιτελείο, που όπως ένας στρατηγός, χαράζει τις «μάχες» επάνω σε χάρτη".
Επίσης όταν ζούσαμε τις τραγικές στιγμές του 2007 δεν ξέραμε, ότι τέσσερα χρόνια αργότερα θα κυκλοφορούσε σε πρωτοσέλιδο δηλώσεις του πρώην Τούρκου Πρωθυπουργού Μεσούτ Γιλμάζ. να μιλά για πυρπόληση δασών στην Ελλάδα.
Δεν ξέραμε ότι μερικά χρόνια μετά, υπηρεσίες πληροφοριών και μελέτες ασφαλείας, θα αποκάλυπταν ότι οι εμπρησμοί δασών στην Ευρώπη, είχε τεθεί στο οπλοστάσιο των ακραίων θρησκευτικών τρομοκρατών.
Δεν ξέραμε για το σχέδιο "Πυθία".

Αυτό που ξέραμε για την μεγάλη καταστροφή ήταν ότι στο σύνολο των δασικών πυρκαγιών του 2007, το 51,75% είναι άγνωστης αιτίας, ενώ στο σύνολο των αγροτικών πυρκαγιών το ποσοστό της άγνωστης αιτίας ανέρχεται στο 53,41%.
Αυτό που ξέραμε  είναι ότι από τον Ιούνιο του 2007, οι φονικές πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν, δολοφόνησαν απλούς πολίτες, κατέστρεψαν το βιός πλουσίων και φτωχών, κατέκαψαν τον εθνικό φυσικό πλούτο, στόχευσαν τους φορείς της πολιτικής εξουσίας, προκάλεσαν τρόμο στο σύνολο των συμπολιτών μας. 
Ο χαρακτήρας των εμπρησμών αυτών, ξεπέρασε το σύνηθες, συγκρότησε μια «στρατηγική εγκληματικής δράσης» λαμβάνοντας το αντικειμενικό κριτήριο του πολιτικού εγκλήματος. 
Η πύρινη λαίλαπα δημιούργησε ανείπωτο τρόμο, που όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο καθηγητής Π. Α. Παπαδάτος «δεν είναι ο φυσιολογικός τρόμος που προκαλεί αυτόματα μια εγκληματική πράξη, αλλά μια ακόμη πιο έντονη τρομοκράτηση, ειδικά επιδιωκόμενη και που αποβλέπει σε κάποιο περαιτέρω σκοπό, κυρίως πολιτικό.»

Με τον Βύρωνα Πολύδωρα τον Ευπατρίδη της πολιτικής.




Όταν έχεις την τύχη να συνομιλείς με τον Βύρων Πολύδωρα, οι λέξεις αποκτούν το ουσιαστικό νόημα  και η  φιλοσοφία έρχεται να συναντήσει την απλή καθημερινότητα και μετατραπεί σε πολιτική ανάλυση με τον αριστοτελικό ιματισμό της.

Στην τελευταία μας συνάντηση με τον  τ.Υπουργό κ. Βύρωνα. Πολύδωρα είχαμε μια πολύωρη συνάντηση πραγματικού "λόγου".
Μαζί με το Νίκο Διαμαντή, ήταν καθήκον μας, να του "καταθέσουμε" το  βιβλίο μας για τις "ασύμμετρες πυρκαγιές του 2007". 
Ο Β. Πολύδωρας ως Υπουργός Δημόσιας Τάξης ήταν από τους πολιτικούς πρωταγωνιστές των ιστορικών εκείνων στιγμών που με τραγικό τρόπο ζούσε η πατρίδα μας εκείνες τις δύσκολες μέρες.

Αναδείχθηκε σε κεντρικό  πρόσωπο της δημοσιότητας, μπαίνοντας στο στόχαστρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, γιατί με παρρησία υποστήριζε αυτό που έβλεπε κοντά στις μαχόμενες πυροσβεστικές δυνάμεις, γιατί με το δικό του "φιλοσοφικό λόγο" κατέθετε την πολιτική του οπτική για μια πρωτοφανή κρίση που βίωνε η πατρίδα μας. 
Τη ρήση του για τον "στρατηγό άνεμο", δηλαδή,  το αυτονόητο, την καταλυτική επίδραση των καιρικών φαινομένων στις πυρκαγιές, την λοιδόρησαν και την έκαναν σημαία αντιπολιτευτικού λόγου, γνωρίζοντες και μη σε ένα κρεσέντο πολιτικής αντιπαράθεσης. 
Αμέσως μετά, όμως, αυτό το αυτονόητο με πιο sic χαρακτηρισμούς, μπήκε στην πολιτική φαρέτρα των εχόντων την πολιτική ευθύνη της διακυβέρνησης και διαχείρισης των καταστροφών.
To 2015, o Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος, έδινε εντολή στις Ένοπλες Δυνάμεις για περιπολίες σε όλη την Ελλάδα για την πρόληψη πυρκαγιών, ενώ σε  δηλώσεις του επεσήμανε:
«Βλέπουμε πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα. Έχουμε πιθανότατα εμπρησμούς και προσπάθεια ενός κλίματος που θυμίζει το 2007. Οι Ένοπλες Δυνάμεις πήραν εντολή να περιπολούν σε όλα τα βουνά για να αποφύγουμε τα ίδια φαινόμενα. Ζητώ από τους πολίτες να συνδράμουν στο έργο της κατάσβεσης και της πρόληψης και να καταγγέλλουν όλα τα συμβάντα που αντιλαμβάνονται»,.
Το 2016, ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας μιλώντας για τις πυρκαγιές δήλωνε: «Με αυτά τα καιρικά φαινόμενα υπάρχει πάρα πολύ μεγάλος κίνδυνος και για ανάφλεξη φυσική, αλλά βεβαίως και για εμπρησμούς». 
Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίστηκε όταν μίλησε για "ασύμμετρες απειλές", διαβάζοντας το μεγάλο κάδρο της μεγάλης καταστροφής που συντελούνταν στη χώρα. 
Χαρακτηριστικό  είναι το απόσπασμα της ανάλυσης του δημοσιογράφου Δημ. Κωνσταντάρα σε ανάλυση του, το καλοκαίρι του 2013: 
"Ο Πολύδωρας ήξερε τι έλεγε. Έλεγε - χωρίς να το λέει- ότι κάποιοι ήθελαν να «κάψουν» τον Καραμανλή και ότι κάποιοι «έπαιζαν τα ρέστα τους», για να ρίξουν την κυβέρνηση. Οι πυρκαγιές ήταν ασύμμετρος πόλεμος. Τα τρομοκρατικά χτυπήματα ήταν ασύμμετρος πόλεμος. Οι εμπρησμοί, οι επιθέσεις, η κατακυρίευση της Αθήνας, οι εξτρεμισμοί, οι συγκρούσεις, οι καταλήψεις ήταν ασύμμετρος πόλεμος".

Ο Βύρων Πολύδωρας, αποτελεί τον "αμετανόητο, επίμονο και πεισματάρη πολιτικό. Πολιτικός από ξερολιθιά και όχι από τζάκι", όπως   χαρακτηριστικά λέει ο ίδιος, που συνεχίζει  ως πολιτικό ον να πιστεύει ότι ο "άνθρωπος αριθμός, μπορεί να ξαναγίνει  προσωπικότητας της "Αθηναϊκής  αγοράς", διακρινόμενος λόγω γνώμης, παρρησίας και ήθους μέσα στο υπερπλήθος  των αστικών υπερσυγκεντρώσεων".

ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΟΙ ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΤΟΥ 2007 ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το βιβλίο έρευνα - μελέτη του Προέδρου και του Επίτιμου Προέδρου της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος   Γιάννη Σταμούλη και Νίκου Διαμαντή, 


Ένα βιβλίο χρέους απέναντι στα δεκάδες θύματα συμπολιτών μας, αλλά και μαχητών της φωτιάς  από τις φονικές  πυρκαγιές  του 2007, 

Με την ικανή χρονική απόσταση, εννέα χρόνια μετά τις φονικές πυρκαγιές του 2007 στην Ελλάδα, μαζί με τον συνάδελφο, αδελφικό φίλο και συνοδοιπόρο, Νίκο Διαμαντή, προσπαθούμε  να απαντήσουμε  στα ερωτήματα που αναπτύχθηκαν στη διάρκεια της δραματικής αυτής κρίσης, να φωτίσουμε  λίγο τα τραγικά εκείνα γεγονότα, να παραθέσουμε  μέσα από την «πυροσβεστική ματιά και σκέψη» μια σύνοψη γεγονότων και απόψεων.

Ακόμα και σήμερα,  χρόνια μετά, ουδείς μπορεί να πει με σιγουριά τι συνολικά συνέβη το 2007 στις καταστροφικές πυρκαγιές. Σίγουρο είναι ότι στο σύνολό τους οι πυρκαγιές είχαν ως αφορμή το ανθρώπινο χέρι. Που το οδήγησαν πιθανόν και άλλες αιτίες, πέρα από την μέχρι σήμερα γνωστή αμέλεια ή πρόθεση. 
Η διαπίστωση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι στις χιλιάδες αυτές δασικές πυρκαγιές ένα πολύ μεγάλο ποσοστό έχουν άγνωστη αιτία και είναι "ορφανές" από δράστη.

Προς αυτή την κατεύθυνση, στο βιβλίο, αποτυπώνονται  όλα τα στοιχεία εκείνα που μπορούν να βοηθήσουν στην προσέγγιση της ανεύρεσης των αιτιών και υπαίτιων των φονικών πυρκαγιών του 2007, συμπεριλαμβάνοντας και του κρίσιμου παράγοντα των ασύμμετρων απειλών, όπως αυτές σκιαγραφούνται στο φαινόμενο των εμπρησμών ως μορφή τρομοκρατίας.

Στη συγκεκριμένη έκδοση συλλέχθηκαν  και επεξεργάσθηκαν  κυρίως «ανοικτά δημόσια στοιχεία», πραγματικά γεγονότα και αληθινές μαρτυρίες.
Αυτά τα στοιχεία τα αξιολογήθηκαν  συνολικά και συγκριτικά, για να φανεί η μεγάλη εικόνα και όχι το κάθε συμβάν από μόνο του, που ουσιαστικά  απομακρύνει από τους πραγματικούς «ενόχους».

Στο πρώτο μέρος του βιβλίου παρατίθεται  το «καυτό ημερολόγιο» των φονικών πυρκαγιών του καλοκαιριού του 2007, όπου με μια απλή ανάγνωση φαίνεται ξεκάθαρα το πρωτόγνωρο του φαινομένου εμφάνισης και διασποράς των εστιών σε όλη την χώρα. 

Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται οι απόψεις και τα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, τόσο τις μέρες εκείνες, όσο και μετά, προσπαθώντας να εξηγήσουν το φαινόμενο και να προσεγγίσουν τις αιτίες και τους υπαίτιους.

Επίσης το στέλεχος των Ε.Δ. της χώρας μας και Διδάκτωρ του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στην τρομοκρατία και τις ασύμμετρες απειλές, Ν. Γιαννόπουλος σε ειδικό κεφάλαιο αναλύει υπό το πρίσμα της ειδίκευσής του, τα πραγματικά στοιχεία του εφιάλτη που κτύπησε την πατρίδα μας, εκείνο το μοιραίο καλοκαίρι του 2007.

Το βιβλίο σαφώς και δεν μπορεί να πάρει  θέση, άλλωστε το σύνολο των κομματιών του πάζλ ακόμα δεν έχει συντεθεί για να δοθεί η εικόνα του συνόλου των αιτιών και των υπαιτίων της καταστροφής.
Άλλωστε και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, συνεχίζει το φαινόμενο των καταστρεπτικών πυρκαγιών κάθε καλοκαίρι, συνεχίζει το φαινόμενο του απεχθέστατου εμπρησμού από ανθρώπινο χέρι εγκληματικής πρόθεσης ή και εξίσου εγκληματικής αμέλειας.

Εμπρηστές της διπλανής πόρτας, άνθρωποι υπεράνω υποψίας που γίνονται σύγχρονοι «Νέρωνες» ψυχασθενείς, πυρομανείς, ερωτικοί αντίζηλοι, οικοπεδοφάγοι καταπατητές, αμελείς επαγγελματίες, πυροτρομοκράτες, ξένοι πράκτορες, ένας μακρύς κατάλογος βάσιμων και αβάσιμων υπόπτων.

Το βιβλίο διατίθεται από την ΑΛΕΞΙΠΥΡΟ (τηλ.210 2116606  και  e-mail   nikos@alexipro.gr)

Σεμινάριο Ανανηπτών Βασικής Υποστήριξης της Ζωής και χρήσης Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδιστή




ΜΙΑ ΓΝΩΣΗ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ. 


Στις δύσκολες αυτές στιγμές για την καρδιά μας (όλο καλά νέα ακούμε) ήταν εξαιρετικά χρήσιμο το Σεμινάριο Ανανηπτών Βασικής Υποστήριξης της Ζωής και χρήσης Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδιστή, πιστοποιημένο από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αναζωογόνησης (ERC) που παρακολούθησα  στο Εκπαιδευτικό Κέντρο της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας,


Στο σεμινάριο που πιστεύω ότι  πρέπει να το παρακολουθήσουν όσο το δυνατό περισσότεροι, γίνεται θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση

● στην υποστήριξη της κυκλοφορίας και της αναπνοής ενός θύματος καρδιοαναπνευστικής ανακοπής με απλά μέσα μέχρι να έρθει στον τόπο του συμβάντος η εξειδικευμένη βοήθεια,
● στη χρήση του Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδωτή, ώστε να είστε σε θέση να χορηγήσετε με ασφάλεια απινίδωση όταν αυτό χρειάζεται,
● στη θέση ανάνηψης και
● στην αντιμετώπιση απόφραξης αεραγωγού από ξένο σώμα

Το νέο βιβλίο του Ιωάννη Παρίση


Ο Ιωάννης Παρίσης είναι Υποστράτηγος ε.α Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Πρόεδρος της Ακαδημίας Στρατιωτικών Αναλύσεων.

Ένας εξαιρετικός Αξιωματικός των Ε.Δ. που συνδύασε την πολυετή ευδόκιμη στρατιωτική επαγγελματική εμπειρία με την επιστημονική σκέψη και έρευνα στα ζητήματα στρατηγικής, ιστορίας και φιλοσοφίας.

Στο νέο του βιβλίο επιχειρεί μέσα μέσα από μια παρουσίαση του φιλοσοφικού και επιστημονικού έργου του μεγάλου φιλοσόφου Αριστοτέλη, τη λειτουργία της Σχολής της Μίεζας και  του Λυκείου της  Αθήνας, να απαντήσει στο τι δίδαξε   ο Αριστοτέλης στον Αλέξανδρο,  ποια υπήρξε η επίδραση της διδασκαλίας του μεγάλου Σταγιρίτη στον μετέπειτα κοσμοκράτορα, πόσο  επηρέασαν οι γνώσεις που του μετέδωσε και οι φιλοσοφικές ιδέες του στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του και στον τρόπο που συμπεριφέρθηκε και λειτούργησε στη σύντομη ζωή του.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου και ώρα 18.30 στην Λέσχη Αξιωματικών (ΛΑΕΔ) 

Ο δρόμος του αγώνα των ενστόλων είναι μονόδρομος.Χαιρετισμός του Γ. Σταμούλη στο Γενικό Συμβούλιο του ΠΟΑΣΥ


Μονόδρομος ο δρόμος του αγώνα για τη δύσκολη εργασιακά νέα χρονιά, ήταν το βασικό μήνυμα του χαιρετισμού του πρόεδρου της ΕΑΠΣ Γ. Σταμούλη στην παρέμβασή του, στο Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΑΣΥ που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου..

Μεταξύ των άλλων αναφέρθηκε στα φλέγοντα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι ένστολοι των Σ.Α, τα οποία παραμένουν άλυτα και χειροτερεύουν.


Απευθυνόμενος στον παρευρισκόμενο Γεν. Γραμματέα Δημόσιας Τάξης, επεσήμανε ότι η πολιτική απραξία του Υπουργείου είναι ίδια και στα μικρά και στα μεγάλα ζητήματα. Ακόμα αναμένεται η ρύθμιση για το ελευθέρας στα μέσα μαζικής συγκοινωνίας, ακόμα αναμένεται η ρύθμιση για το επίδομα εξομάλυνσης για τους διαζευγμένους, ακόμα περιμένουν οι Πυροσβέστες να πάρουν στολές, ακόμα περιμένουν οι Π.Π.Υ. να λυθεί το εργασιακό τους ζήτημα, ενώ ουδεμία θεσμική παρέμβαση έχει γίνει στον πυροσβεστικό μηχανισμό, παρά μόνο την προετοιμασία της αλλαγής του κανονισμού μεταθέσεων, σύμφωνα με τις επιθυμίες των ιδιωτών εταίρων που ετοιμάζεται να συμβληθεί το Π.Σ.


Παράλληλα από φέτος, οι αξιωματικοί που με λίγα χρόνια υπηρεσίας οδηγήθηκαν βιαίως στην αποστρατεία, καταδικάζονται σε σύνταξη φιλοδώρημα και μάλιστα με άγνωστη ημερομηνίας χορήγησης από τον ΕΦΚΑ, ενώ ίδιο "άγνωστο χρόνο" θα περιμένουν και για την χορήγηση του εναπομείναντα ΕΦΑΠΑΞ.


Τέλος δήλωσε την υποστήριξη για την πρωτοβουλία της ΠΟΑΣΥ, για την νομοθετική αναγνώριση της επικινδυνότητας της εργασίας, με την επιφύλαξη όμως, αν η κυβέρνηση σε τυχόν αποδοχή της πρότασης, θα δώσει ουσιαστικό νόημα στην πρωτοβουλία. Άλλωστε αν ήθελε μέχρι και σήμερα θα εφάρμοζε τις νομοθετικές επιταγές για την υγεία και ασφάλεια στις εγκαταστάσεις και θα είχε νομοθετήσει όπως προβλέπεται για υγεία και ασφάλεια του προσωπικού κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων,

Ο ηγέτης δεν μπορεί να είναι μέρος του προβλήματος


Του Γιάννη Σταμούλη -  Προέδρου Δ.Σ. ΕΑΠΣ

Πάντα μπροστά στους κλυδωνισμούς που  περνά ένα διοικητικό μοντέλο όταν διαχειρίζεται αποτυχημένα ή λιγότερα επιτυχή  μια μεγάλη και δύσκολη κρίση, υψώνεται η γενικευμένη κραυγή περί αποτυχίας του ηγέτη του και ιαχές για την αντικατάστασή του.

Η αναζήτηση σε αυτές τις δύσκολες στιγμές είναι για ένα νέο ισχυρό ηγέτη που να αποκαταστήσει την ισορροπία και να οδηγήσει στην ομαλότητα.

Συνήθως  το αίτημα για τον ισχυρό ηγέτη, συνοδεύεται από την έκφραση "δεσποτικών - απολυταρχικών" απόψεων για ένα πιο ισχυρό σύστημα  εξουσίας  πιο αποτελεσματικό.  Η γάτα πρέπει να πιάνει γρήγορα τα ποντίκια και να τα εξολοθρεύει, άλλωστε τι να συζητήσεις για τα δικαιώματα του ποντικού;

Τώρα βέβαια, αν λίγο πιο σκεπτικιστικά, αναζητήσουμε την σχέση μιας ισχυρότατης -συγκεντρωτικής ηγεσίας και της αποδοτικότητάς της,  θα δούμε ότι το αποτέλεσμα είναι αντιστρόφως ανάλογο.

Ο ισχυρός - απολυταρχικός ηγέτης, εξελίσσει στο μέγιστο όλες τις δομές εκείνες που θα του εξασφαλίσουν το status  του, θα προσπαθήσει να εξαφανίσει τους ανταγωνιστές του, να σιωπήσει τους επικριτές του.

Ιστορικά σε όλα τα καθεστώτα με τέτοια ηγεσία, υπήρχαν εξαιρετικές μυστικές υπηρεσίες, πολυάριθμοι φρουροί του καθεστώτος, ισχυρή προπαγάνδα και ποταμός αίματος και δακρύων των θαρραλέων αντιφρονούντων.

Η ιστορία δείχνει ότι δεν αρκεί μια παντοδύναμη γάτα για να πιάσει όλα τα ποντίκια. 

Οι ισχυρές προσωπικότητες - ηγέτες στο ιστορικό ρου, εξέφρασαν συγκεκριμένες  ιστορικές στιγμές μιας και οι  δεξιότητες που  χρειάζονταν ήταν περιορισμένες πρακτικές - καθημερινές ικανότητες.

Οι ιστορικές προσωπικότητες,  στην πλειονότητά τους, διοικούσαν κάνοντας "εξουσιαστικό δίκαιο" την γνώμη τους  ή την επιθυμία τους. Στην καλύτερη περίπτωση, αυτά ενέκριναν επιβεβαιωτικά ομάδες οικείων- ευγενών- στελεχών διορισμένων από τους ίδιους.
Ελέω θεώ  ηγεσίες, ανεξέλεγκτες από την λογοδοσία  στους διοικούμενους, ή τον έλεγχο από άλλες διακριτές δομές εξουσίας.

Η εξέλιξη του πολιτισμού επί το δημοκρατκότερο, σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα των κοινωνικών δομών, περιέπλεξαν τους διοικητικούς - εξουσιαστικούς μηχανισμούς.

Η αναζήτηση ενός  "απόλυτου"  ηγέτη είναι απλά μια ρετρό διατύπωση μια λύσης ξεπερασμένης από  την πραγματικότητα.
Η αδυναμία και η αναποτελεσματικότητα  του σημερινού ηγέτη δεν οφείλεται μόνο στην προσωπική του ελαχιστότητα, κυρίως οφείλεται στην δυσλειτουργία των διοικητικών θεσμών που συγκροτούν το εξουσιαστικό μοντέλο.

Ο νέος αποτελεσματικός ηγέτης, δεν είναι ο υπερσυγκεντρωτικός ισχυρός, αλλά αυτός που κατέχει την τεχνική να συγκεντρώνει ικανούς συνεργάτες, και στελέχη που μπορούν στο διοικητικό τους επίπεδο να πάρουν σωστές αποφάσεις και παράλληλα να εισηγηθούν στον ίδιο, ώστε με τη σειρά του να συνθέσει τις καλύτερες δικές του αποφάσεις.

Ο σύγχρονος αποτελεσματικός ηγέτης, δεν χρειάζεται απολυταρχική δύναμη, αλλά ισχυρό όραμα και φαντασία, δεν χρειάζεται εγωιστική αντίληψη  του ρόλου του, αλλά  ισχυρή γνώση του πεπερασμένου  και περιορισμένο του ρόλου του στην διαμόρφωση της ιστορίας.

Ο ηγέτης σήμερα  έρχεται να  ηγηθεί ενός συνόλου συγκροτούμενου από  εντελώς διαφορετικές μονάδες που δρουν μέσα σε  μια πολύπλοκη κοινωνία με συμμετοχικές διαδικασίες.

Αυτό που απλά χρειάζεται είναι να αποδεχθεί ότι η διαχείριση των προβλημάτων δεν  μπορεί να επιλυθεί μόνο από τον ίδιο  ή  από την πολιτική του επιτροπεία.

Αν το κατανοήσει έχει την αρχή της λύσης των προβλημάτων, αν όχι τότε είναι μέρος των προβλημάτων και απλά θα συμπεριληφθεί και ο ίδιος στη λίστα των προβλημάτων που ζητούν επίλυση,

Ιστοσελίδα για την Γεωπολιτική και τις Ασύμμετρες απειλές


Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα με σκοπό να προάγει την ενημέρωση μέσω επιστημονικής προσέγγισης αναλύσεων σε θέματα γεωπολιτικής, ασύμμετρων απειλών, κυβερνοπολέμου, οικονομίας, ενέργειας, στρατιωτικής και διπλωματικής ιστορίας κυρίως στις περιοχές της Μέσης Ανατολής, της Ευρώπης, της Αφρικής και της Ανατολικής Μεσογείου.

Σημαντικές αναλύσεις αναρτά η Διεθνολόγος Ναταλία Γρίβα, και μια σειρά από σημαντικούς επιστήμονες αναλυτές. 
Η ιστοσελίδα βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://terrorism.gr και στο facebook στη διεύθυνση   https://www.facebook.com/georism/


Lifonomy. Ένα ιστολόγιο λόγου, σκέψης, βιωμάτων.


Η λέξη Lifonomy δεν υπάρχει στο λεξικό, είναι, όπως λένε οι δημιουργοί του ιστολογίου, ένας δικός τους νεολογισμός, από τη σύνθετη λέξη   Life + Νomy, η αγγλική λέξη Life, που σημαίνει  ζωή και τη λέξη  Nomy, το  λεξικό επίθημα της Αρχαίας και Νέας Ελληνικής Γλώσσας, που προέρχεται από το αρχαίο ρήμα νέμω, που σημαίνει μοιράζω, διανέμω.
Με το Lifonomy, οι δημιουργοί του  θέλουν  να μοιραστούν  εμπειρίες, σκέψεις, βιώματα και να αλληλεπιδράσουν
Όπως χαρακτηριστικά σημειώνουν, " Η ελευθερία του λόγου είναι η σημαία μας, μόνη προϋπόθεση ο σεβασμός, χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις, στη διαφορετική άποψη και την ιδιοσυγκρασία κάθε ανθρώπου!"
Στη θεματολογία του περιλαμβάνονται κείμενα για την Τέχνη, την Κοινωνία, την Ψυχολογία, αναρτούνται καθημερινές ιστορίες, καθώς και συνεντεύξεις δημιουργών.

Το ιστολόγιο βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://lifonomy.wordpress.com


Το πάρκο των Ψυχών. Νέο e-book



Ο συνδυασμός της εικόνας και των λέξεων είναι το καλύτερο μήνυμα αναγέννησης για την Χριστουγεννιάτικη εορτή, όπου η ανάμνηση της γέννησης του μικρού Χριστού, φέρνει την ελπίδα του θριάμβου της ζωής έναντι της απώλειάς της. 
Οι εικόνες από τα ξυλουργήματα του Σπύρου Ντασιώτη, πυ συγκροτούν το Πάρκο των Ψυχών στην Πάρνηθα, με πρώτη ύλη τα πληγωμένα από την πυρκαγιά δέντρα είναι ότι πιο συμβολικό.

« ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΑΙΔΕΣ ΕΝ ΤΗ ΚΑΜΙΝΩ» ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ E-book του Γιάννη Σταμούλη


Σύμφωνα με τη μακρόχρονη λαϊκή παράδοση στη χώρα μας, οι επαγγελματικές τάξεις επεδίωξαν να βρουν και να έχουν έναν Άγιο προστάτη τους. 
Ως συνέχεια της ωραίας αυτής ευλαβούς συνήθειας, σήμερα πολλά επαγγέλματα και λειτουργήματα έχουν τον Άγιο προστάτη τους.
 Οι Έλληνες Πυροσβέστες αναγνώρισαν ως Προστάτες Άγιους, τους «Τρείς εν καμίνω Παίδες, Ανανία - Αζαρία - Μισαήλ». 
Το 2014 φτιάχτηκε το πρώτο αφιέρωμα για τους προστάτες του Πυροσβεστικού Σώματος, που βασίστηκε σε υλικό από το αρχείο του Πυροσβεστικού Μουσείου, και παλιότερα άρθρα που δημοσιευτήκαν κατά καιρούς στα περιοδικά «Πυροσβεστική Επιθεώρηση» και «Πυροσβεστικό Γίγνεσθαι». 
Η συγγραφή του έγινε με ευλάβεια και χρέος για την υπέρτερη δύναμη των Αγίων μας, που προστατεύουν τους Έλληνες Πυροσβέστες στο καθημερινό, δύσκολο και επικίνδυνο αγώνα εναντίον των αδηφάγων φλογών, αλλά και όλων των κινδύνων που στοχεύουν την πολιτική προστασία στη χώρα μας. 
Σήμερα γίνεται η επανέκδοση του, με περισσότερο υλικό για τους Άγιους Προστάτες του Πυροσβεστικού Σώματος.

Οι πυροσβεστικές επιχειρήσεις στον σεισμό του Αυγούστου στην Κεντρική Ιταλία.E-book του Γιάννη Σταμούλη

Το μικρό αυτό βιβλιαράκι, το επιμελήθηκα με τον φίλο  και συνεργάτη Τάσο Παππά βασίζεται στην παρουσίαση των  Ιταλών εκπροσώπων των Αξιωματικών της Πυροσβεστικής,  Maurizio Alivernini και Marcello Serpieriπου, που  έγινε στο τελευταίο συνέδριο της FEU στην Βουδαπέστη, σχετικά  με  την δράση του ιταλικού πυροσβεστικού σώματος στον σεισμό της 24ης Αυγούστου 2016, δίδοντας και μια περιγραφή του τρόπου δράσης και οργάνωσής του.
Το βιβλιαράκι σε ηλεκτρονική μορφή βρίσκεται στην ιστοσελιδα της ΕΑΠΣ www.eaps.gr και στη διεύθυνση 
http://www.eaps.gr/wp-content/uploads/2016/11/2016-11-01-ITALIA.pdf

Η 28η Οκτωβρίου 1940 μέσα από τις σελίδες της ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗΣ ΗΧΩ. E-book του Γιάννη Σταμούλη


Σε αυτό το μικρό μου πόνημα  σταχυλογείται από το  πυροσβεστικό μηνιαίο περιοδικό με τίτλο “Πυροσβεστική Ηχώ” που πρωτοεκδόθηκε το 1948, υλικό που αναφέρεται στην συμμετοχή των Ελλήνων Πυροσβεστών στο έπος του 1940,  αλλά και τη συμμετοχή των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών στους πρώτους εορτασμούς της Εθνικής Επετείου του ΟΧΙ.
Το βιβλιαράκι βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή αναρτημένο στην ιστοσελίδα της ΕΑΠΣ www.eaps.gr στην διεύθυνση